Björninn er ekki unninn

Ég hef ákveðið að segja þetta gott í bili. Ég nenni ekki að þrjóskast við að halda þessari síðu til streitu. Það les þetta hvort sem er enginn lengur, ég blogga sjaldnar og þannig gengur það í hringi. Því er um að gera að hætta þessu bara enda tilgangslaust að halda áfram. Kannski byrja ég aftur seinna en nú er tími til að segja þetta gott.

Takk fyrir mig,

Björn Reynir Halldórsson

Flokkar: um bloggið mitt

Það verður að teljast frekar kaldhæðnislegt að í u.þ.b. mánuð eftir hrun viðskiptabankanna hafi titill nýjustu færslu minnar verið Þjóðarstoltið. Eða kannski bara jákvætt. Við þurfum á okkar þjóðarstolti að halda og verður það að teljast frekar laskað. Ég talaði um stóra þjóðarsál síðast. Hún reyndist kannski of stór. Hversu oft fenguð við að heyra það að íslenskir viðskiptamenn væru að leggja Bretland og Danmörk undir sig. Bankarnir reyndust síðan of stór biti fyrir íslenskt hagkerfi.

Flokkar: þjóðmál

Þó svekkjandi hafi verið að sjá Ísland tapa úrslitaleiknum er ekki hægt að segja að úrslitin hafi komið á óvart. Stærsti sigurinn í raun þegar unninn og leikmennirnir orðnar þjóðhetjur. Því var í raun lítil pressa á þá. Frakkarnir þekkja svona árangur og hefðu því síður sætt sig við silfrið. En það voru þó Íslendingarnir sem komu þessari óþekktu íþrótt í sviðsljósið enda fulltrúar fámennar þjóðar. Frakkarnir fóru ekki á forsíðu New York Times eða fengu umfjöllun í blöðum á borð við Washington Post. Hvort umfjallanir sem þessar eiga eftir að auka vinsældir íþróttarinnar skal ósagt látið. Vonum samt ekki, það yrði slæmt ef 300 milljóna þjóð með mikla íþróttahefð uppgötvar hana.

Það er gaman að vera Íslendingur á svona degi. Smáþjóðarsálin blossar upp. Við erum neðarlega í verðlaunahafi ólympíuleikanna en við kunnum því betur að meta þessi einu silfurverðlaun okkar. Það er því kannski hollara að tilheyra 300.000 manna þjóð, og kætast í þau fáu skipti sem gengur vel á sviði íþrótta, en stórri þjóð, sem telur sig hafna yfir aðrar þjóðir og skeytir litlu um hver verðlaun fyrir sig (engin sérstök þjóð tekin fyrir).
Sjálfur er ég stoltur af því að vera Íslendingur. Við erum ekkert endilega best í heimi (þó gaman sé að hrópa það upphátt), en við eigum margt til að hreykja okkur af og megum vera stolt af því sem við höfum. Þjóðin er lítil en þjóðarsálin er stór.

Flokkar: íþróttir, þjóðmál

Komandi vetur lofar góðu og er ég mun betur stemmdur núna en á sama tíma í fyrra. Fyrsti skóladagurinn var sennilega sá allra skemmtilegasti frá því ég byrjaði í MR þar sem Cösukjallari var troðfullur af fólki fagnandi góðum sigri Íslendinga á Spánverjum. Sögulegur árangur þar á ferð
Það var ekki mikið lært frekar en venjulega á fyrsta skóladegi. Ég er í nýjum bekk og þó sá gamli hafi verið fínn út af fyrir sig lofar þessi góðu. Einnig er svolítið skrýtið að vera kominn í 6. bekk. Nú sé ég fyrir endann á MR og ég er farinn að hlakka svolítið til að byrja í háskóla.

Ég hef ekki enn tekið ákvörðun um áframhaldandi setu í Gettu betur liðinu. Þó eru töluverðar líkur á að ég haldi áfram. En ég held þó öllum möguleikum opnum. Mér líst vel á að fá Davíð Þór aftur sem dómara og Evu Maríu sem spyril. Einnig finnst mér skemmtilegt að sjá karlkyns stigavörð. Í bloggfærslu minni fyrir 3 árum lýsti ég þeim skoðunum mínum að það mætti nú einu sinni hafa kvenkyns spyril og karlkyns dómara.

Megi komandi vetur ganga vel.

Flokkar: Gettu Betur (og nema hvað), skólinn

Skýtur það ekki svolítið skökku við að í kvöldfréttum RÚV var bent á möguleg bílastæði fyrir Náttúrutónleikana? Væri ekki nær að benda á strætisvagna sem ganga í Laugardalinn?

Flokkar: menning og dægurflugur, þjóðmál

Ef þessi mynd sannfærir mig ekki, þá veit ég ekki hvað.

Viðbót: Svona brandarar eru mun fyndnari þegar ekki er vitað hvaðan þeir koma. Þegar það er vitað verður myndin ekki jafn súrrealísk.

Flokkar: trúmál

Það er alltaf jafn notalegt að snúa aftur áhyggjulaus í Fossvogskirkjugarð á sumrin. Andrúmsloftið þar er alltaf jafn afslappað sem er mönnum mjög hollt eftir mánuð af taugaþrungnu andrúmslofti í kring um prófin. Ég slapp bara mjög vel í gegn um prófin og fékk 7 í meðaleinkunn. Versta einkuninn kom ekki í líffræði en það er önnur saga.

Nú er aðeins eitt ár eftir að menntaskóla. Ég er óneitanlega farinn að hugleiða hvað ég ætla að gera eftir MR. Það væri gaman að gera eitthvað sniðugt og fara í heimsreisu eða vinna sjálfboðavinnu í framandi löndum. En þó á ég eflaust eftir að byrja bara strax í Háskólanum.
Ég er ekki búinn að ákveða hvaða fög ég ætla að læra. Sagnfræði og guðfræði teljast þó einna líklegastar. Heimspeki er líka ofarlega á baugi. Klassísk fræði hljóma líka spennandi verandi á fornmálabraut. Mér finnst það spennandi kostur að taka stjórnmálafræði sem aukafag og velja námskeið um alþjóðastjórnmál. Það er t.d. spennandi að taka það með guðfræðinni. Lögfræðina útiloka ég ekki en verður þó að teljast mjög ólíklegur kostur.

En ég á nú þetta eina ár eftir af MR. Ég ætti kannski að hugsa hvað ég geri við það. Ég þarf óneitanlega einhverja tilbreytingu því þessi þrjú ár sem liðin eru hafa verið öll eins. Það er því óneitanlega stærsta spurningin hvort ég gefi kost á mér í Gettu betur fjórða árið. Sé svarið við því nei, þá er fylgir önnur spurning: Hvað í ósköpunum ætla ég að gera við tímann minn á næsta ári?

Ég er kominn á þá skoðun að ákvarðanir eru bestar geymdar fram í síðustu stundu.

Flokkar: skólinn

Nanna, ég veit þú sagðir mér alltaf að leggja áherslu á stúdentsprófin. Það er bara erfitt að muna það þegar maður situr yfir líffræðinni.

Ég væri kannski í betri málum ef ég væri ekki alltaf að setjast fyrir framan tölvuna til að skrifa kaldhæðnar bloggfærslur um hvað eitt fag sé leiðinlegt.

Flokkar: skólinn

Ætli Ólafur Friðrik hafi verið að lesa líffræði þegar hann tók upp á því að taka sér veikindaleyfi?

Flokkar: skólinn, stjórnmál

Hugur minn fór í verkfall. Hvenær það gerðist er ómögulegt að segja.

Af hverju hefur lögreglunni ekki dottið í hug að lesa smá líffræði yfir vörubílsstjórunum? Það myndi alveg drepa þá úr leiðindum og þannig væri hægt að forðast öll læti.

Flokkar: skólinn, þjóðmál

Ég var að fatta það að uppstigningardagur er í dag. Jesús steig upp til himna. Eflaust gaman að geta skilið líkamann eftir á jörðinni. Þá þarf maður ekki að læra líffræði á himnum.

Flokkar: skólinn, trúmál

Ef líffræði væri knattspyrnuleikur, færi sá leikur 0-0

Ef líffræði væri handboltaleikur, færi sá leikur einnig 0-0

Flokkar: skólinn, íþróttir

Mér hefur ekki leiðst jafn mikið síðan ég var látinn læra einhverja fiska utanbókar fyrir Gettu betur.

Flokkar: skólinn

Ég held að orð Sókratesar eigi best við um mig og líffræðina núna:

Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα (Það eina sem ég veit er að ég veit ekkert)

Flokkar: skólinn

Líffræðipróf á morgun.

Flokkar: skólinn

Ég á afmæli í dag. Ég fékk kannski ekki alveg sömu hyllingu en ég er bara sáttur. 28. apríl er samt skrambi leiðinlegur tími til að eiga afmæli.

Ég er almennt hlynntur mótmælum. Þó sumir vilja ávallt kalla þau skrílslæti tel ég þau vald fólksins. Því virði ég rétt vörubílsstjóra til að mótmæla þó mál þeirra sé mér nú ekki kært. Þó geta þau gengið of langt eins og þegar vörubílstjórar tepptu hlestu umferðaræðar við Borgarspítalann um daginn. Þessi mótmæli finnst mér ekki ganga of langt. Í raun finnst mér það bara hálf spaugilegt að þegar formaður heimastjórnar Palestínu er á Bessastöðum, þá mótmæla þeir. Gæti reyndar verið tilviljun, ég veit það ekki. En hvað ætli Abbas geri nú í tengslum við tolla ríkisins á bensíni hér á landi?

Flokkar: þjóðmál